Ο xalazias περιεργάζεται τις Μαγικές Ασπίδες του Στράτου Γιάγκου

Όταν ένα βιβλίο φαντασίας, το οποίο αφενός  –και λόγω είδους – αποφεύγει να εγκλωβιστεί και να οχυρωθεί εντός των κλειστών τειχών μιας ρηχής πεζής πραγματικότητας και αφετέρου –λόγω ύφους – επιτυγχάνει να διαστείλει τις προσωπικές φαντασιακές σφαίρες των αναγνωστών του, αντιπαρατίθεται με την δοσμένη πραγματικότητα και την υπερνικά τότε οι Μαγικές Ασπίδες μετασχηματίζονται σε μαγικά χαλιά που υπερίπτανται και  θεραπεύουν τον αναγνώστη από την τραυματική εμπειρία του δυσβάστακτου θορύβου που εκπέμπεται από την μηχανιστική επανάληψη  της απτής και  τετριμμένης ρουτίνας της καθημερινότητας.

Περίληψη

Οκτώ ασπίδες που αντιπροσωπεύουν ισάριθμες αρετές επιζητούν απεγνωσμένα να εντοπίσουν και να διαλέξουν τους οκτώ εκλεκτούς οι οποίοι είναι σε θέση να τις κρατήσουν και να ενεργοποιήσουν τις μαγικές τους ιδιότητες. Οκτώ ασπίδες που συμβολίζουντην δικαιοσύνη, την αγάπη, την φιλία, την σοφία, το θάρρος, την γενναιοδωρία, την κατανόηση και την ευγένεια συνιστούν τα κρυφά και κυρίαρχα χαρακτηριστικά που φέρουν οι πρωταγωνιστές της αφήγησης.  Σε έναν φανταστικό κόσμο που έχει κυριευτεί από τις σκοτεινές δυνάμεις του κακού, του Darkull,  μια παρέα τριών νεαρών που τους έχουν αποκαλυφθεί οι μαγικές ασπίδες τους ξεκινούν ένα δύσκολο ταξίδι γεμάτο κινδύνους, δυσκολίες και αντιξοότητες προκειμένου να αναγνωρίσουν τους υπόλοιπους συντρόφους της εκλεκτής παρέας τους που θα τους επιλέξουν οι αντίστοιχες μαγικές ασπίδες  προκειμένου  να υπερνικήσουν το σκοτάδι που απειλεί να πλημμυρίσει τις καρδιές των ανθρώπων.     

Κριτική

       Οι επιρροές του συγγραφέα είναι καταφανώς οι ιαπωνικοί χαρακτήρες anime, τα video games, ο J.R.R. Tolkien και η αρχαία ελληνική μυθολογία.  Πρόσωπα που περιπλέκονται και φέρουν μαζί τους το δικό τους στοιχείο στην ολοκλήρωση της ιστορίας συνθέτουν ένα μωσαϊκό χαρακτήρων από διαφορετικές κουλτούρες και χώρους. Από τον ψηφιακό κόσμο των συνεργατικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών – π.χ. League of Legends  – μέχρι και  τον αρχαιοελληνικό μινωικό μύθο του Τάλου και από εκεί από την σκοτεινή περιοχή της Mordor του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών μέχρι τους δημοφιλείς χαρακτήρες του ιαπωνικού animation ξεπηδά η έμπνευση για τις μαγικές ασπίδες. Σημαντική διαφαίνεται να είναι και η συμβολή των μυθιστορημάτων της βρετανίδας συγγραφέως Joanne Rowling που είναι αρκετά δημοφιλής εξαιτίας των βιβλίων της του Harry Potter καθώς επίσης και από τις κινηματογραφικές αποδόσεις των αντίστοιχων βιβλίων που έγιναν από την Warner Bros. Το βιβλίο αυτό είναι περιβεβλημένο με  την σημασία που αποδίδει ο συγγραφέας του, Στράτος Γιάγκος,  σε διαχρονικές ηθικές αξίες του ανθρώπινου πολιτισμού.  

          Ο χρόνος και ο χώρος είναι φανταστικοί. Αξίζει να σημειωθεί ότι για την καλύτερη κατανόηση του περιεχομένου του βιβλίου και για την γεωγραφική τοποθέτηση των γεγονότων υπάρχει ενσωματωμένος χάρτης με τις περιοχές έτσι όπως τις κατονομάζει  ο συγγραφέας στην αφήγηση του. Το στοιχείο αυτό το οποίο είχε υιοθετήσει και συμπεριλάβει στην αφήγηση του και ο J.R.R. Tolkien συνιστά ένα επιπλέον δομικό υλικό που καθιστά τον συγγραφέα Στράτο Γιάγκο εγγύτερα σε συγγραφείς αυτού του είδους.

          Αξίζει να σημειωθεί ότι μολονότι η γλώσσα του μυθιστορήματος  δεν είναι αρκετά επιτηδευμένη και η ιστορία της υπόθεσης ενδεχομένως να είχε περιθώρια για περαιτέρω επεξεργασία το βιβλίο του Γιάγκου συνιστά μια πρόταση για τους λάτρεις της λογοτεχνίας του φανταστικού. Η εναλλαγή των τοπίων είναι γρήγορη και δεν κουράζουν τον αναγνώστη, ο οποίος ταξιδεύει από ερήμους και κάστρα μέχρι σε θάλασσες και υπόγειες εγκαταλελειμμένες πολιτείες χωρίς να νιώθει ότι πλήττει.

Ορισμένες περιγραφές πολεμικών σκηνών και αναμετρήσεων των οκτώ εκλεκτών προσιδιάζουν ενδεχομένως σε κομμένα καρέ βιντεοπαιχνιδιών και ίσως να θεωρηθούν και δύσληπτες εξαιτίας των λεπτομερών και οξυδερκών αναφορών τους για έναν μη εξοικειωμένο αναγνώστη του συγκεκριμένου είδους . Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα αποζημιώνει τον αναγνώστη εφόσον η ιστορία  συνεπαίρνει τον αναγνώστη και μέσω των Μαγικών Ασπίδων καταφέρνει να «σκάψει» το προσωπικό τούνελ του και να δραπετεύσει από τα σφικτά δεσμά της  κλειστής και δοτής βιωμένης πραγματικότητας.

Οι εκλεκτοί πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος είναι πολεμιστές – και όχι πολέμαρχοι –  που μάχονται με κυρίαρχο εξοπλισμό τους τις ασπίδες τους. Οι ασπίδες συνιστούν όπλα που διαθέτουν μια ιδιότυπη μαγεία με συμβολικές απεικονίσεις και σκαλίσματα. Η επιλογή των ασπίδων ενδεχομένως να έγινε γιατί αποτελούν όπλα ανάσχεσης μιας επίθεσης και θέλοντας ο συγγραφέας να δείξει την συμφιλιωτική διάθεση των χαρακτήρων.           Οι μαγικές ασπίδες είναι ένα βιβλίο που οξύνει την ηθική νοημοσύνη του αναγνώστη. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι  το βιβλίο αυτό εκδόθηκε με την υποστήριξη της Εταιρίας  Ψυχοκοινωνικών Μελετών της Δραπετσώνας και ενισχύει άτομα με αυτισμό και διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές. Ο Στράτος Γιάγκος διαθέτει φαντασία και αυτό αποτυπώνεται και αποδίδεται  στις Μαγικές Ασπίδες του. Πλάσματα φαντασίας με μορφή που σίγουρα δεν θα συναντήσεις πουθενά αλλού εκτός από τους ανεξερεύνητους διαδρόμους του μυαλού σου έχεις την τύχη  να ακολουθήσεις με όχημα τις Μαγικές Ασπίδες του Στράτου Γιάγκου.   

Ο xalazias τραβάει πλάνα για την Κινηματογραφική Λέσχη του David Gilmour

Η απογοήτευση είναι συναίσθημα. Αν την νιώσεις μην απελπίζεσαι. Ίσως να είναι και ο μοναδικός δρόμος για να επιβεβαιώσεις ότι εξακολουθείς να αισθάνεσαι. Η “Κινηματογραφική Λέσχη” ίσως για κάποιους να αποσκοπεί στο να απογοητεύει, γιατί έτσι θα τους κάνει να νιώσουν- και κάτι τέτοιο σήμερα δεν το λες και αμελητέο!


Περίληψη από το Οπισθόφυλλο

Όταν ο Τζέσε, ο δεκαπεντάχρονος γιος του Ντέιβιντ Γκίλμουρ, αρχίζει να κόβεται σε όλα τα μαθήματα στο σχολείο, ο πατέρας του του κάνει μια πρωτότυπη πρόταση: μπορεί να παρατήσει το σχολείο -δε χρειάζεται να πιάσει δουλειά ή να πληρώνει νοίκι-, αλλά με έναν όρο: κάθε βδομάδα θα βλέπει τρεις ταινίες που θα επιλέγει ο πατέρας του. Έτσι, βδομάδα τη βδομάδα, πατέρας και γιος, δίπλα δίπλα, παρακολουθούν τις καλύτερες (και κατά καιρούς τις χειρότερες) ταινίες του κόσμου, ενώ μιλούν για τον κινηματογράφο και τη ζωή.

Καθώς η “Κινηματογραφική λέσχη” οδεύει προς ένα αναπόφευκτο γλυκόπικρο τέλος, ο Τζέσε παίρνει μια απόφαση που ξαφνιάζει ακόμα και τον πατέρα του…

Κριτική

Ένας έφηβος με χαμηλές σχολικές επιδόσεις. Μια οικογένεια δεύτερου γάμου που προσομοιάζει στο σκανδιναβικό μοντέλο πολιτισμού. Ένας απεγνωσμένος πατέρας που σχοινοβατεί μεταξύ της εργασιακής ανασφάλειας και της γονικής ευθύνης. Μια κρίσιμη και συνάμα τολμηρή απόφαση. Η βαρετή και αδιάφορη  σχολική ρουτίνα σταματά. Μοναδική υποχρέωση συνιστά πλέον για τον 15χρονο έφηβο η από κοινού παρακολούθηση αυστηρά τριών κινηματογραφικών ταινιών εβδομαδιαίως. Η μουσική εφηβική υποκουλτούρα της hip hop περιπλέκεται αριστοτεχνικά με περιγραφές κινηματογραφικών πλάνων κλασικών αριστουργημάτων και εμπορικών προϊόντων μαζικής pop κουλτούρας της 7ης τέχνης. Ένας έφηβος που ταλανίζεται και ταλαντώνεται μεταξύ του συναισθήματος της βιωμένης απόρριψης – σχολικής, συναισθηματικής, ενδεχομένως  και οικογενειακής –  και της πρωτογενούς απόκλισης και πειραματισμού.     

          Μέσα από τις χαλαρές συζητήσεις μεταξύ πατέρα και υιού για τις ταινίες, τις φιλοσοφικές αναζητήσεις και τις αναλύσεις για την θεωρία του κινηματογράφου και την κοινωνιολογία του σινεμά ξεδιπλώνεται μια σχέση που με το πέρασμα του χρόνου θωρακίζεται και προσφέρει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να ψηλαφίσει νοερά την σπίθα της ασφάλειας και της αυτοπεποίθησης που σιγοκαίει  μέσα στην ψυχή και την καρδιά του εφήβου και σταδιακά λυτρώνει τον ίδιο και τις ανησυχίες για το μέλλον του.

Οι βασικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι δύο. Ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ   – ο οποίος τυγχάνει και να έχει το ίδιο επώνυμο και όνομα με τον δημοφιλή κιθαρίστα των Pink Floyd – είναι ο πατέρας του δεκαπεντάχρονου εφήβου Τζέσε. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου ξεφυτρώνουν και εμφανίζονται και άλλοι χαρακτήρες, οι οποίοι όμως εμφανίζονται ως φορείς εξωτερικής επιρροής και επίδρασης σε αυτήν την  ιδιότυπη κινηματογραφική συνθήκη που έχουν συνάψει από κοινού πατέρας και υιός. Ο χώρος που εξελίσσεται το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι ο Καναδάς ενώ ο χρόνος είναι σημερινός. Τα θέματα που θίγονται αφορούν την σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα. Η αρσενική ανεκφραστικότητα και η αδυναμία των αντρών να εκφράσουν «ανοιχτά» τα συναισθήματα τους και να απελευθερωθούν από κοινωνικές συμβάσεις εμποτίζει ολόκληρο το βιβλίο. Η δυσκολία του 15χρονου Τζέσε να μιλήσει για τα συναισθήματα του στις κοπέλες του και το hip hop ως όχημα για να μεταφέρει τα μηνύματα του ως ένας άλλος ραψωδός επηρεασμένος από τα καρέ των κινηματογραφικών ταινιών απεικονίζουν αυτή τη διάσταση.  

Οι νεανικές και εφηβικές υποκουλτούρες αντανακλώνται με έναν αρκετά αφηγηματικό τρόπο. Νυχτερινά μαγαζιά που συνωστίζονται από «ψαγμένη» πιτσιρικαρία, hip hop από εφήβους που έχουν μάθει  να ξεστωμίζουν  τις αλήθειες τους μπολιασμένες με βρωμόλογα και με προσποιητή αλητεία , καπνός και ατελείωτες μποτίλιες αλκοόλ. 

Η τέχνη του κινηματογράφου δίνει τον παλμό σε όλη τη διάρκεια του έργου. Μια οπτική επίθεση από εντυπωμένες στη μνήμη εικόνες και καταγεγραμμένα καρέ στο υποσυνείδητο από κλασικές σινεφίλ ταινίες  αιφνιδιάζουν τον αναγνώστη που δεν είναι αρκετά εξοικειωμένος με τα αριστουργήματα της 7ης τέχνης  και  σε συνδυασμό με τις σύντομες αναλύσεις και σχόλια του συγγραφέα αναδεικνύονται  σε έργα προσιτά και οικεία για εκείνον. Ο συγγραφέας αναλαμβάνει ασυναίσθητα τον ρόλο του έμπειρου και εξειδικευμένου μεταγλωττιστή και αποτυπώνει στο γραπτό λόγο του τα μηνύματα ιστορικών – από άποψη αισθητικής και εμπορικής  σημασίας- μηνυμάτων των πιο αξιομνημόνευτων πλάνων της ιστορίας του κινηματογράφου.

          Εν κατακλείδι, πρόκειται για ένα βιβλίο που πραγματεύεται την κοινωνική διάσταση της επιτυχίας και νομιμοποιεί εν τέλει τους μηχανισμούς αναπαραγωγής της κοινωνικής διαστρωμάτωσης αν και αρχικά δίνει την εντύπωση στον αναγνώστη της απόρριψης του τυπικού σχολικού συστήματος. Μια ιστορία που ήταν σφυρηλατημένη  με ανθεκτικά υλικά για να ξεπεράσει τα κοινωνικά ταμπού αλλά ο συγγραφέας προτίμησε να παραμείνει δέσμιος αρνούμενος εν τέλει να απελευθερωθεί και να απελευθερώσει τον υιό του από την κοινωνική νοηματοδότηση της επιτυχίας κλείνοντας το μάτι στην κυρίαρχη ιδεολογία υποδηλώνοντας ότι η προσωπική ευτυχία είναι ζήτημα κοινωνικής αναρρίχησης  και ακαδημαϊκής – σχολικής επίδοσης.  Ο David Gilmour, ο κιθαρίστας των Pink Floyd, θα ανταπάνταγε με θράσος στον φινάλε της ιστορίας που επιλέγει o συνονόματος συγγραφέας :


“Hey, teacher leave the kids alone.

All in all, you ‘re just another brick in the wall”

Ο Σωτήρης διάβασε το “Λίγες Και Μία Νύχτες” του Ισίδωρου Ζουργού

Ένα ακόμα εξαιρετικό μυθιστόρημα από έναν συγγραφέα που ξέρει να μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές με τον πιο γοητευτικό και ολοκληρωμένο τρόπο. Continue reading Ο Σωτήρης διάβασε το “Λίγες Και Μία Νύχτες” του Ισίδωρου Ζουργού

Ο Σωτήρης διάβασε την “Κίρκη” της Madeline Miller

Ένα εξαιρετικό βιβλίο που προσεγγίζει την ιστορία της μάγισσας Κίρκης με έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο και συγκινητικό τρόπο.

Continue reading Ο Σωτήρης διάβασε την “Κίρκη” της Madeline Miller

Ο Σωτήρης διάβασε το “Ο Δερματοστίκτης του Άουσβιτς” της Heather Morris

Ένα συγκλονιστικό βιβλίο για τη ζωή στο Άουσβιτς μέσα από τη ματιά ενός ανθρώπου που έγινε μέρος αυτής της μηχανής θανάτου για να μπορέσει να επιβιώσει και να διατηρήσει ζωντανό το ελάχιστο φως που απέμεινε μέσα σε αυτό το σκοτάδι. Μία πραγματική ιστορία που φωτίζει πτυχές αυτής της τραγωδίας, αναδεικνύει το μέγεθος του εγκλήματος αλλά αφήνει στο τέλος μία ηλιαχτίδα αισιοδοξίας για τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος. Continue reading Ο Σωτήρης διάβασε το “Ο Δερματοστίκτης του Άουσβιτς” της Heather Morris

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΓΓΕΛΟ ΚΥΠΡΙΑΝΟ

Καλησπέρα στην πιο όμορφη και διαβαστερή παρέα! Θυμάστε που την προηγούμενη εβδομάδα παρουσίασα τον συγγραφέα Άγγελο Κυπριανό; Αν όχι, ακολουθείστε τον σύνδεσμο για περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

Αυτή την εβδομάδα σας παρουσιάζω πιο άμεσα τον Άγγελο μέσω της αποκλειστικής συνέντευξης που έδωσε για το Scattered Pages. Καλό διάβασμα και καλό σαββατοκύριακο!


 

S.P: Καλώς ήρθες στην παρέα του Scattered Pages, Άγγελε! Το γοτθικής φαντασίας μυθιστόρημά σου με τίτλο «Ο Οίκος των Βέρεμον» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις iWrite βρίσκεται πλέον στα ράφια βιβλιοπωλείων σε όλη την Ελλάδα. Μίλησε μου λίγο για τους λόγους που σε οδήγησαν να γράψεις σε αυτό το είδος καθώς και για την έμπνευση σου.

A.K: Μεγάλωσα με βιβλία λογοτεχνίας του φανταστικού αλλά αυτό που με μύησε πραγματικά σε αυτόν τον κόσμο, ήταν σίγουρα τα παιχνίδια ρόλου και φαντασίας που σε σπρώχνουν βαθιά στο όμορφο lore του είδους.

34161692_10157903140663312_12575372184911872_nS.P: Θα μπορούσες, πολύ συνοπτικά, να αναφερθείς στην πλοκή του βιβλίου; Περί τίνος πρόκειται;

A.K: Πρόκειται για μια ιστορία επιβίωσης της τελευταίας οικογένειας βρικολάκων, των Βέρεμον. Μια σειρά από καταστάσεις θα τους αναγκάσει να εγκαταλείψουν την Έπαυλη και τις ανέσεις τους, πρόκειται για μια προσέγγιση ως προς τους βρικόλακες ως μειονότητα, απέναντι σε πολλά εμπόδια. Μέσα από αυτή τη διαδικασία θα ανακαλύψουν πολλά, τόσο για τους ίδιους, όσο και για το κόσμο που ζούνε.

S.P: Το vampire fiction έχει αναπτυχθεί από πολλούς και σημαντικούς συγγραφείς ανά τα χρόνια με τους J. Sheridan Le Fanu και Bram Stoker να το κατέστησαν ουσιαστικά ως ένα καινούργιο και αρκετά πρωτοποριακό είδος λογοτεχνίας. Υπάρχουν επιρροές στο έργο σου από ανάλογους συγγραφείς; Υπάρχει κάποιος που θαυμάζεις περισσότερο από άλλους;

A.K: Μπορώ να πω με ευκολία ότι ο Stoker έκανε τη πιο σημαντική και καλαίσθητη δουλειά ως προς την πανέμορφη μυθολογία των βρικολάκων. Ελάχιστοι άλλοι έχουν δικαιώσει τους βρικόλακες, τα περισσότερα έργα τους αδικούν πολύ πιστεύω. Ένα πανέμορφο επίσης έργο είναι ‘Το Όνειρο του Μισισιπή’ του George RR Martin, από τις πιο ωραίες ιστορίες βρικολάκων που έχω διαβάσει.

S.P: Στη σημερινή εποχή θα έλεγε κανείς ότι τα βαμπίρ έχουν έρθει και παρέλθει ταυτόχρονα. Ο εφηβικός ενθουσιασμός για το σκοτεινό, το φοβερό και το ανύρπακτο έχει σταθεί λόγος δημιουργίας πανίσχυρων fandoms και πολλών βιβλίων και σειρών που πραγματεύονται τα βαμπίρ από διάφορες οπτικές γωνίες. Υπάρχουν αρκετοί που εμπνεόνται από τον αστικό μύθο και υιοθετούν ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής ώστε να έρθουν πιο κοντά στα πλάσματα που θαυμάζουν. Από την άλλη πλευρά, δεν παύουν να υπάρχουν άνθρωποι που κριτικάρουν και απαξιώνουν τόσο το συγκεκριμένο lifestyle όσο και το είδος λογοτεχνίας με την δικαιολογία ότι τα συγκεκριμένα τέρατα είναι mainstream, ανούσια και πολύχρησιμοποιημένα. Ποια είναι η γνώμη σου για τα δύο στρατόπεδα και υπερ ποιανού “τάσσεσαι”;

A.K: Προφανώς είμαι υπέρ. Όσο χρησιμοποιημένα και αν είναι, δεν παύουν να κατάγονται από μια πανέμορφη μυθολογία που έχει πάρα πολλές ιστορίες να δώσει, με έμπνευση και φαντασία, το κλισέ έχει να κάνει με τον τρόπο που το παρουσιάζει ο καθένας, τα βαμπίρ, είναι κάτι σαν φυλή, σαν κατάσταση ή σαν ασθένεια, δεν υπάρχει όριο στις ιστορίες που μπορούν να φτιαχτούν γύρω από αυτές, αρκεί να είναι εμπνευσμένες και όχι κακόγουστες όπως αυτές που βλέπουμε τις περισσότερες φορές, με συντριπτική πλειοψηφία μάλιστα.

S.P: Θα βρούμε στο βιβλίο σου τον Άγγελο; Αυτά που του αρέσουν; Τα προτερήματα και ελαττώματα του;

A.K: Θα βρείτε σίγουρα ηθικά, φιλοσοφικά και συναισθηματικά θέματα που εκφράζουν τον χαρακτήρα μου, δεν κρύβονται αυτά, μέσα από αυτά που γράφουμε, αναπόφευκτα δείχνουμε και πλευρές του εαυτού μας, αρκεί να ξέρει ο αναγνώστης να παρατηρεί!

34158158_10157903142143312_3233100081615863808_nS.P: Ποιο/α μοτίβο/α χαρακτηρίζουν την δουλειά σου; Υπάρχουν κάποια σύμβολα ή αξίες που επαναλαμβάνονται στο έργο σου;

Α.K: Υπάρχουν εντάσεις και συναισθηματισμοί ανάμεσα στους πρωταγωνιστές, βαθιές σκέψεις και ηθικά διλλήματα, έχω φτιάξει μια πλούσια κοσμογονία που ξεδιπλώνω διακριτικά μέσα στο ανάγνωσμα, αλλά δίνοντας τις βάσεις και το υπόβαθρο που θα δημιουργήσει βάθος, τόσο στους χαρακτήρες, όσο και στη πλοκή.

S.P: Κάτι που με έχει ιντριγκάρει αρκετά στο βιογραφικό σου είναι η ενασχόληση σου με την φολκ μουσική και τα παιχνίδια ρόλων. Καταρχάς, πως η μουσική επιδρά πάνω στο συγγραφικό σου έργο; Σε έχει βοηθήσει να συλλάβεις ιδέες, να τις αξιοποιήσεις στο βέλτιστο;

Α.K: Φυσικά, γράφω μουσική και στίχους από πολύ μικρός, έχω άνεση σε αυτό, έχω άνεση γενικά στη δημιουργική διαδικασία, για μένα είναι σαν να αναπνέω. Έχω ξεκλειδώσει τα μπλόκα μου τόσο στη σύνθεση, όσο και στη συγγραφή, οπότε το να αρχίσω να γράφω μυθιστορήματα, ήταν απλά μια φυσική συνέχεια της έκφρασης μου. Η μουσική πλαισιώνει ότι κάνω, ακούω μελωδίας και σε αυτά που γράφω, ήδη δουλεύω σε ένα soundtrack για το βιβλίο μου.

S.P: Ποιος είναι ο αγαπημένος σου Αμερικανός φολκ καλλιτέχνης; Επίσης, πες μου και λίγα λόγια για την μουσική σου καρίερα, που μπορεί το κοινό να προμηθευτεί του δίσκους σου και που μπορεί να σε δει/ακούσει;

Α.K : Θα έλεγα ο Townes Van Zandt, ο Bob Dylan και O Leonard Cohen, δεν μπορώ να διαλέξω μόνο έναν. Ως μουσικός, έχω βγάλει 5 albums και τώρα δουλεύω στο έκτο. Από τα highlights της πορείας μου μέχρι τώρα, ήταν όταν άνοιγα τις συναυλίες του Sivert Hoyem (Madrugada) για 3 χρονιές στην Ελλάδα, των Puressence, του Rob Coffinshaker, καθώς και όταν κερδίσαμε το Bands Festival του Βόλου μερικά χρόνια πριν. Η μουσική μου βρίσκεται φυσικά στο Youtube (Remi & the road) καθώς επίσης και στο site μου, μαζί με όλα μου τα projects www.angeloskyprianos.com

S.P: Έχεις δημιουργήσει και ένα δικό σου επιτραπέζιο παιχνίδι ρόλων με τίτλο “Meteor Tales.” Θα ήθελα να μου πεις λίγα λόγια για την εισαγωγή σου στον κόσμο του RPG. Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με αυτό το κομμάτι και πως έφτασες να δημιουργήσεις τον δικό σου κόσμο από το μηδέν;

Α.K: Ξεκίνησα να παίζω παιχνίδια ρόλων όταν ήμουν 11 χρονών και αμέσως άρχισα να φτιάχνω τις δικές μου ιστορίες. Μεγάλωσα στις Σπέτσες και με τους φίλους μου, μπορούσαμε να παίζουμε 8 ώρες την ημέρα κάθε μέρα, οπότε ήταν τεράστιο κομμάτι της ζωής μου. Μου πήρε 20 χρόνια να φτιάξω και να κυκλοφορήσω το δικό μου παιχνίδι, το “Meteor Tales” και είναι από τα πιο ωραία πράγματα που έχω κάνει στη ζωή μου, ο όγκος δουλειάς είναι τεράστιος.

S.P: Συνεχίζοντας τον συλλογισμό μου, θα μπορούσες να αναλύσεις σύντομα το “Meteor Tales”; Πως θα μπορούσε κάποιος να προμηθευτεί το υλικό που χρειάζεται; Πως διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα tabletop games?

A.K: Το Meteor Tales είναι ένα RPG που απευθύνεται σε άτομα που ζητούν κάτι παραπάνω από τα επιτραπέζια παιχνίδια ρόλου και φαντασίας. Έχει πλούσιο σύστημα μάχης βασισμένο σε ρεαλισμό και ενισχύει κατά πολύ την διαδικασία του RolePlaying. Σκοπός ήταν να φτιάξω κάτι που παραπέμπει μακριά από την video game φιλοσοφία που θέλει τέτοια παιχνίδια να μοιάζουν με κονσέρβες.

S.P: Υπάρχουν επιρροές στον “Οίκο των Βέρεμον” είτε από την μουσική σου είτε από RPGs;

Α.K: Φυσικά, δεν θα μπορούσα να το ελέγξω άλλωστε. Επίσης φτιάχνω και δεύτερο παιχνίδι, βασισμένο στον κόσμο του Οίκου των Βέρεμον που είναι διαφορετικός από αυτόν του Meteor Tales, αλλά είναι νωρίς ακόμα!

S.P: Θα υπάρξει δεύτερο βιβλίο;

Α.K: Το έχω ήδη ξεκινήσει και πάει καλά. Μια μεσαιωνική, πειρατική ιστορία, αυτό μπορώ να πω προς το παρόν.

S.P: Ποια η γνώμη σου για το είδος του φανταστικού στην σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα; Θεωρείς ότι το έργο των νέων συγγραφέων του συγκεκριμένου είδους είναι αρκετά δύσβατο σε μια αγορά που φαίνεται να προωθεί το κοινωνικό, ιστορικό, ερωτικό ή/και ψυχολογικό μυθιστόρημα;

Α.K: Δεν ξέρω τι ακριβώς να πω. Πάντα με ρωτούσαν το ίδιο και για τη μουσική, δεν μου κάνει κάποια διαφορά. Υπάρχουν πάντα άνθρωποι που βγάζουν ωραίες δουλειές υπό οποιεσδήποτε συνθήκες και έτσι θα γίνεται πάντα. Δεν βλέπω το λόγο να μη μπορούμε να φτιάξουμε πολύ ωραία έργα εδώ που είμαστε.

S.P: Τι άλλο ετοιμάζεις αυτή τη περίοδο; Κάποιο καινούργιο βιβλίο, έναν νέο δίσκο, ένα διαφορετικό παιχνίδι ρόλων;

A.K: Και τα τρία, όπως σου απάντησα και πιο πάνω και πολλά άλλα, καλύτερα να μην τα αναφέρω όλα μαζί για να κρατηθεί μια ισορροπία και μια συνοχή στο ρυθμό της δημιουργικότητας και της παραγωγικότητας.

S.P: Τέλος, που και πότε μπορεί το κοινό της σελίδας να γνωρίσει εσένα και το μυθιστόρημα σου; Ετοιμάζεις παρουσιάσεις για την θερινή περίοδο;

Α.K: Ετοιμάζω για τη Σπάρτη και την Ελευσίνα προς το παρόν και από Σεπτέμβριο πάλι στην Αθήνα, αλλά δεν έχω ακόμα ημερομηνίες. Όποιος θέλει να ενημερωθεί ας βρει τη σελίδα στο facebook και να κάνει ένα like! Facebook: Ο Οίκος των Βέρεμον.

Αν θέλετε να γνωρίσετε περισσότερο τον Άγγελο και την δουλειά του μπορείτε να τον βρείτε στο facebook. 

Ο Σωτήρης διάβασε το “Μέρες Δίχως Τέλος” του Sebastian Barry

Ένα πρωτότυπο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα από έναν από τους κορυφαίους Ιρλανδούς συγγραφείς των τελευταίων ετών.

Continue reading Ο Σωτήρης διάβασε το “Μέρες Δίχως Τέλος” του Sebastian Barry