Η Σοφία διάβασε το ”Οι αγάπες δεν κηδεύονται τις Τρίτες” του Χάρη Μαύρου

Το Δεκέμβριο του 2015 ο αγαπητός φίλος Χάρης Μαύρος έκδωσε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο “Μέχρι {τις} τέσσερις” υπό την εκδοτική στέγη των Εκδόσεων Θερμαϊκός την κριτική του οποίου μπορείτε να βρείτε εδώ. Ενώ τον Οκτώβριο του 2016 εκδόθηκε το δεύτερο του βιβλίο “Οι αγάπες δεν κηδεύονται τις Τρίτες” υπό τις Εκδόσεις Σαββάλας. Αν και εχει περάσει αρκετός καιρός από τότε, κάτι παραπανω από ενα χρόνο, απόψε σας λέω τη γνώμη μου σχετικά με το μυθιστόρημα αυτό. Enjoy!

Agapes.Triti_[28240].cdrΠερίληψη

Βράδυ Δευτέρας. Ο ένας απέναντι στον άλλον, παγωμένες εκφράσεις, τη στιγμή που η κρύα κάννη ενός όπλου ανάμεσά τους προκαλεί αμφιβολίες αν η Τρίτη θα ξημερώσει και για τους δύο. Κάποτε, τα λιγοστά βράδια που έμεναν μαζί ξημέρωναν αλλιώς. Τα κορμιά τους μπλέκονταν μεταξύ τους και οι καυτές ανάσες τους μύρωναν τον έρωτά τους. Δεν υπήρχε καμιά θέση για πόνο και αμφιβολία. Η αγκαλιά τους ήταν ο πιο ασφαλής τόπος του κόσμου. Εκείνη μια γυναίκα παντρεμένη, με δύο παιδιά, λίγο πριν τα πενήντα της χρόνια. Ένας γάμος χωρίς το χάδι του έρωτα πια, παρά μόνο με συμβιβασμούς και τεράστια οικονομικά προβλήματα, που την έχουν οδηγήσει στο όριο της φτώχειας. Εκείνος μόλις είκοσι πέντε, άνεργος, αναγκασμένος να ζει με τη μικρή -παράξενη- αδελφή του και έναν πατέρα που γνωρίζει καλά πώς να τους δυναστεύει, μέσω της οικονομικής του κυριαρχίας. Ένας ύμνος στην παράφορη καρμική αγάπη, στην αγάπη που αγγίζει το όριο της παράνοιας, στην αγάπη που φτάνει ένα βήμα πριν τον θάνατο.

 

Προσωπική άποψη ή αλλιώς κριτική14955860_10207646427578500_4528624563443565280_n

Τι είναι ο έρωτας θα ρωτήσει κανείς. Τα πάντα θα έλεγα εγώ. Τι είναι η αγάπη; Δύναμη και αδυναμία. Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα γεμίζουν το μυαλό της Ανθής και έτσι μέσα από το βιβλίο του Χάρη ανακαλύπτουμε ένα μέρος του κόσμου.
Ένα βιβλίο που σε ταρακουνάει και σε προσγειώνει στην πραγματικότητα, κάτι που το κάνει ένα ιδιαίτερο ανάγνωσμα. Για ακόμη μια φορά ο λόγος του Χάρη σε μαγεύει με έναν δικό του μοναδικό τρόπο, ενώ εικόνες γεμάτες συναίσθημα και χρώμα. Με χαρακτήρες άρτια δομημένους και ο καθένας με τα δικά του όνειρα και “θέλω”.
Μέσα από την ιστορία μαθαίνουμε πως όποιος θέλει μπορεί. Με αναποδιές ή όχι, με προβλήματα και ελλείψεις ο έρωτας δεν πτοείται. Κυλώντας η ιστορία οι ήρωες μας παλεύουν με το “σωστό”, το “το δίκαιο” και το “ηθικό”. Δυο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι και συγχρόνως τόσο ίδιοι. Μπλεγμένοι σε κάτι για το οποίο δε διστάζουν να αγγίξουν και να ξεπεράσουν τα όριά τους.
Μια ιστορία με ευθύ και όμορφα δεμένο λόγο, ο οποίος μας βάζει σε σκέψεις. Κατά κάποιον τρόπο μας τρομάζει και μας δείχνει τι θα πει να παλεύεις για τα θέλω σου, όποια και να είναι αυτά. Ενώ τέλος μας υπενθυμίζει πως ο καρμικός έρωτας ίσως και να υπάρχει

(κείμενο: Σοφία Σ.)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s