Ο Χαλαζίας απελπίζεται λογοτεχνικά με την “Ματωμένη Κυριακή” των Nicci French

          Τα όμορφα μυαλά όμορφα καίγονται. Στο έβδομο βιβλίο των Nicci French η ματαίωση δίνει ραντεβού με την απογοήτευση και η χημική αντίδραση που προκαλείται από τις εκκρίσεις των δομικών συγκινησιακών στοιχείων της αρχιτεκτονικής του εγκεφάλου του μέσου αναγνώστη είναι μια έκρηξη απόγνωσης για έξαψη. Οι συγγραφείς επιζητούν συνέχεια στην εμπορικής τους επιτυχία πουλώντας  αγωνιώδη διέγερση στον εθισμένο αναγνώστη «της σειράς» που ήδη από την μέση του βιβλίου και μετά νωχελικά διαβάζει την λύση μιας προδιαγεγραμμένης υπόθεσης.

             Η «Ματωμένη Κυριακή» δημιουργήθηκε για να εξιλεωθούν ενδόμυχα και βουβά συγγραφείς και κοινό για την ενοχική ντροπή που βίωσαν για το  «Ρέκβιεμ του Σαββάτου». Παρόλο που στο «Ρέκβιεμ του Σαββάτου» οι Nicci French υποκρίνονται ότι επεξεργάζονται το θέμα της θυματοποίησης και του στίγματος της ψυχικής ασθένειας και της αποκλίνουσας συμπεριφοράς προκαλώντας ένα αίσθημα ευφορίας ότι ενδεχομένως τέτοια βιβλία υψηλής αναγνωσιμότητας είναι σε θέση να μεταστρέψουν και να κινητοποιήσουν τους πολίτες στην επιτάχυνση και την επίσπευση αληθινών μεταρρυθμίσεων συνεισφέροντας στην ιδεολογική προοδευτική μετατόπιση των ανθρώπων και εισάγοντας τους σε έννοιες όπως είναι η αποιδρυματοποίηση και η αποασυλοποίηση με απώτερο σκοπό την σύνδεση της κοινωνίας με τα πρόσωπα αυτά που είναι περισσότερο επιρρεπή στην γκετοποίηση και την περιθωριοποίηση, στην πραγματικότητα η «Ματωμένη Κυριακή» «επανορθώνει» και αποζημιώνει την πεινασμένη από προκατάληψη αναγνωστική συντηρητική μάζα οικοδομώντας ξανά τα προφίλ των πιο αρρωστημένων «πειραγμένων» εγκληματιών χύνοντας αφειδώς νερό στους διψασμένους μύλους του  σύγχρονου Επιστημονικού Ρατσισμού. Οι γονείς της Θετικής Ιταλικής Σχολής και από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της επιστήμης της Εγκληματολογίας (Ferri, Lombroso, Garofalo) θα επισφράγιζαν το έργο τους με την «Ματωμένη Κυριακή» αξιοποιώντας την λογοτεχνική πένα  των Nicci French. Προφανώς η σύνδεση αυτή δεν συνίσταται με τα γενετικά ανατομικά χαρακτηριστικά των χαρακτήρων που προσδίδουν μια προδιάθεση για τη μελλοντική διάπραξη εγκλημάτων αλλά ουσιαστικά στηρίζεται στο αξίωμα του «γεννημένου εγκληματία» βεβαρημένου με το μητρώο ενός διαταραγμένου ψυχισμού.     

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

       Η Κυριακή είναι μια μέρα που οι άνθρωποι κρύβονται από τον ίδιο τον εαυτό τους. Προσπαθούν να ξεχάσουν αυτά που έκαναν το Σάββατο και υποκρίνονται πως η εβδομάδα που έρχεται θα είναι διαφορετική από αυτή που πέρασε. 

          Το μήνυμα του δολοφόνου, όμως, είναι απόλυτα ξεκάθαρο: είσαι δική μου. Για τη Φρίντα Κλάιν το σπίτι της ήταν το καταφύγιο της, μέχρι τη στιγμή που έγινε η σκηνή ενός αιματηρού εγκλήματος. Κάτω από τις σανίδες του πατώματος η αστυνομία είχε ανακαλύψει το πτώμα του ανθρώπου που είχε προσλάβει η ίδια για να την προστατέψει.

          Ωστόσο, ο κύριος ύποπτος, ο Ντιν Ριβ, έχει πεθάνει εδώ και επτά χρόνια.

          Ο δολοφόνος επιλέγει τα επόμενα θύματα του κι αρχίζει να στοχοποιεί τους στενούς φίλους της. Η αστυνομία αδυνατεί να δώσει απαντήσεις. Με το κακό να υφέρπει στα σκοτεινά δωμάτια ενός αρρωστημένου μυαλού, η ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν συνειδητοποιεί πως θα πρέπει να εντοπίσει η ίδια τον δολοφόνο, προτού εκείνος εντοπίσει όλα τα αγαπημένα της πρόσωπα.  

Κριτική

    Ο πρωτότυπος τίτλος του μυθιστορήματος μολονότι είναι “Sunday morning coming down” η μεταφράστρια επελεξε να  ονοματοδοτήσει το βιβλίο και να το ντύσει με μια  πιο ελεύθερη μετάφραση ως «Ματωμένη Κυριακή». Ωστοσο, αξίζει να σημειωθεί ότι ο τίτλος του μυθιστορήμαος καταλήγει να είναι αν όχι άστοχος τουλάχιστον παραπλανητικός δεδομενου ότι συνειρμικά φέρνει στο νου το δημοφιλές τραγούδι των U2 «Sunday Bloody Sunday” και το αντίστοιχο του John Lennon τα οποία έχουν γραφτεί αφιερωματικά για την Ματωμένη Κυριακή στις 30 Ιανουαρίου 1972 στην Ιρλανδία όπου άγγλοι στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων ‘ανοιξαν πυρ εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών που ζητούσαν την αποχώρηση των βρετανών στρατιωτών από το νησί και ένωση της Βόρειας Ιρλανδίας με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι έχουν καταγραφεί ιστορικά και άλλες Ματωμένες Κυριακές με κεντρικό σημείο αναφοράς και κοινό παρανομαστή αφενός σε ένα πρώτο επίπεδο την ταξική πάλη  και αφετέρου σε ένα δεύτερο επίπεδο και όχι σε όλα τα περιστατικά την –κατ’ επίφαση εθνοτική – σύγκρουση αφού στην πραγματικότητα  πρόκειται για μια προέκταση του δίπολου μητρόπολης – περιφέρειας όπως θα σημείωναν ορισμένοι επιφανείς κοινωνιολόγοι της ανάπτυξης οι οποίοι και υιοθετούν τις θεωρίες της εξάρτησης.Δεδομένου ότι από μόνος του ο τίτλος «Ματωμένη Κυριακή» είναι δυνατόν να κινητοποιήσει στον μεσο αναγνώστη  συνειρμικά σκέψεις και ιδέες οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με το πραγματικό περιεχόμενο του βιβλίου μπορούμε να εξάγουμε το έλλογο συμπέρασμα ότι από μόνη της η επιλογή του τίτλου είναι ενδεχομένως ατυχής.           

Η «Ματωμένη Κυριακή» είναι το βιβλίο που συσπειρώνει όλους τους χαρακτήρες γύρω από το πρόσωπο της πρωταγωνίστριας Φρίντα Κλάιν. Η  δημοφιλής ψυχοθεραπεύτρια «της συμφοράς» – κυριολεκτικά – εμφανίζεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο της δράσης ενώ οι υπόλοιποι χαρακτήρες  του περιβάλλοντος της εμφανίζονται  σαν  απόκληροι μιας δυσβάστακτης  λογοτεχνικής μοίρας που τους επιφύλαξε η εκδικητική – δημιουργική –  γραφή  των Nicci French. Η «ανώριμη και επιπόλαιη» ανηψιά της εξαφανίζεται και εντοπίζεται ταπεινωμένη στα Μ.Μ.Ε.  και με μερική απώλεια μνήμης – η απώλεια μνήμης είναι δανεισμένο κοστουμάκι από την πρωταγωνίστρια του βιβλίου των Nicci French «Επιστροφή από το Σκοτάδι», ο Ρούμπεν εμφανίζεται χτυπημένος από τον καρκίνο – και όχι μόνο, ο αστυνόμος Κάρλσον έχει περιέλθει σε αναγνωστική ανυποληψία – ας είναι καλά η  Φρίντα Κλάιν που αφενός “διέσωσε” την επαγγελματική του υπόληψη  στα προηγούμενα βιβλία της σειράς και αφετέρου εμφανίζεται με κινητικές δυσκολίες και πατερίτσες,   ο Γιόζεφ περιέρχεται σε μελαγχολία και ταραχή – δεδομένου ότι ο γιος του έπεσε θύμα αρπαγής αφενός και αφετέρου έχει προσφάτως μετακομίσει και ζει μαζί με τον πατέρα του και η Ιβέτ αποφασίζει να δοκιμάσει «ανεπιτυχώς» την τύχη της στην ταξιδιωτική περιπλάνηση. Οι συγγραφείς μοιάζουν να μισούνε τους χαρακτήρες της σειράς τους και τους περιγράφουν σαν τα απεγνωσμένα ναυάγια της ζωής που χρειάζονται «μάντρωμα» για να είναι ασφαλείς υπό την υψηλή επίβλεψη της φοβερής και τρομερής Φρίντα Κλάιν. Σε αυτό το βιβλίο η ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν κυνηγά έναν κίβδηλο wannabe γιαλατζί serial killer και μεταθέτει το θέμα του Ντιν Ριβ σε μια επόμενη αναγνωστική  πίστα. 

Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Ματωμένη Κυριακή» είναι προορισμένο να αναπαράγει όλα τα κλισέ και τα στερεότυπα, τα οποία υποκρίνονται  οι κοινωνίες ότι αγωνίζονται να αποτινάξουν. Ωστόσο, η απόσταση που χωρίζει την «Ματωμένη Κυριακή» με την  «Θυμωμένη Κυριακή» είναι μια λέξη  δρόμος. Και μην μπείτε στον κόπο να αναρωτηθείτε γιατί; Για την φουκαριάρα, την κακορίζικη την Φρίντα Κλάιν.

Στο Blue Monday πετύχαμε την Φρίντα Κλάιν  κατά τη διάρκεια συνεδρίας της να πέφτει ουρανοκατέβατος  από το ταβάνι του γραφείου της   ο Γιόζεφ. Στην «Ματωμένη Κυριακή» κάτω από τα μαδέρια του πατώματος του σπιτιού της σαπίζει το πτώμα ενός ανθρώπου. Ας αναρωτηθούμε στην 8η Μέρα – το τελευταίο βιβλίο της σειράς –  τι δράκοι αναμένονται να  ξεπεταχτούν από τις ντιβανοκασέλες της κατοικίας της…