Ο Χαλαζίας μπροστά στην μυθιστορηματική Αποκάλυψη της 8ης Μέρας των Nicci French

Η τελική αναμέτρηση για την Φρίντα Κλάιν  βρίσκεται κλειδωμένη μέσα στις σελίδες του τελευταίου βιβλίου της σειράς. Ο Ντιν Ριβ – ο εμμονικός serial killer – καταδιώκει την πρωταγωνίστρια του βιβλίου και εκείνη, προκειμένου να προστατεύσει τους οικείους της και τους ανθρώπους που την περιβάλλουν  αποχωρεί και εγκαταλείπει για ένα χρονικό διάστημα το διαμέρισμα της στο Λονδίνο. Η Φριντα Κλάιν  χωρίς να επικοινωνεί ή να ενημερώνει κανέναν από τους φίλους της προσπαθεί μεταμφιεσμένη να αποπροσανατολίσει τον Ντιν Ριβ προκειμένου να κερδίσει τον απαραίτητο χρόνο και να προλάβει πρώτη εκείνη να τον αιφνιδιάσει. Στο πρώτο πλάνο του βιβλίου εμφανίζεται και ένα νέο πρόσωπο η Λόλα, μια φοιτήτρια εγκληματολογίας που στα πλαίσια μιας φοιτητικής πανεπιστημιακής εργασίας με κεντρικό θέμα την Φρίντα Κλάιν που θα πρέπει να συντάξει, ανακαλύπτει την γνωστή ψυχοθεραπεύτρια και πλέον αποκτά η πλοκή της ιστορίας μια τελείως ανεξέλεγκτη τροπή.  Με κεντρικό πυρήνα του βιβλίου την ψυχογεωγραφία και την επιρροή που ασκεί το τοπίο και ο φυσικός χώρος ως αντανάκλαση του ψυχισμού των υποκειμένων που τον επισκέπτονται και τον διαβαίνουν η όγδοη μέρα ανοίγει μια νέα προοπτική ανάγνωσης και ερμηνείας όσον αφορά την υπόθεση της ιστορίας που εκτυλίσσεται.    

Περίληψη στο Οπισθόφυλλο

       Σε μια λεωφόρο του Βόρειου Λονδίνου, ένα αυτοκίνητο καταλήγει στη βιτρίνα ενός καταστήματος. Ο Οδηγός φαίνεται να έχει χάσει τον έλεγχο. Μόνο που ο άντρας στη θέση του οδηγού έχει δολοφονηθεί πριν από μία εβδομάδα…

          Στο πάρκο του Χάμστεντ Χιθ, μια φωτιά σιγοκαίει. Μέσα στις φλόγες της κείτεται το επόμενο θύμα.

          Καθώς τα φθινοπωρινά φύλλα έχουν αρχίσει να πέφτουν ένας κατά συρροήν δολοφόνος σπέρνει τον πανικό στην πόλη, παίζοντας παιχνίδια με την αστυνομία. Η λίστα θανάτου μεγαλώνει γρήγορα, καθώς οι έρευνες βρίσκονται σε αδιέξοδο.

          Ένα είναι σίγουρο: δεν πρόκειται για έναν συνηθισμένο δολοφόνο. Κάθε νέο θύμα αποτελεί κι ένα μήνυμα προς μία και μόνο γυναίκα.

Η Φρίντα Κλάιν κρύβεται. Αλλά κάποιος έχει αποφασίσει να τη βρει…

Κριτική

                Η όγδοη μέρα εκτυλίσσεται στο Λονδίνο και βασική πρωταγωνίστρια και στο βιβλίο αυτό είναι η superwoman Φρίντα Κλάιν. Μολονότι στην ανάγνωση του βιβλίου αυτού υπήρχε μια ανησυχία όσον αφορά για το αν θα καταφέρει να διατηρήσει  την δυναμική που είχε αναπτύξει ολόκληρη η σειρά ωστόσο οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι συνεισέφερε και έδωσε μια νέα διάσταση συστήνοντας στο αναγνωστικό κοινό το επιστημονικό πεδίο της ψυχογεωγραφίας.

            Ορισμένοι αναγνώστες ίσως νιώσουν ότι η Φρίντα Κλάιν στο παρελθόν και συγκεκριμένα στο βιβλίο «Μεγάλη Παρασκευή» είχε ξαναβρεθεί σε καθεστώς φυγής σε μια προσπάθεια να διαφύγει το ένταλμα της αστυνομίας ως ύποπτης για τη διάπραξη της ανθρωποκτονίας του πρώην συντρόφου της. Ωστόσο, σε αυτήν την περίπτωση η Φρίντα Κλάιν δεν καλείται να υπερασπιστεί την αθωότητα και την ελευθερία της αλλά αποφασίζει να θυσιάσει ένα κομμάτι της ελευθερίας της προκειμένου να προστατεύσει τον οικογενειακό και φιλικό κύκλο της. Το νέο πρόσωπο του βιβλίου, η Λόλα, παρουσιάζεται ως ένα επικίνδυνο φορτίο το οποίο θα πρέπει η Φρίντα Κλάιν να προσέχει και να διαχειριστεί κατάλληλα δεδομένου ότι παραβιάζει τους κανόνες που θέτει και την εκθέτει εκούσια και ακούσια σε ανυπολόγιστο κίνδυνο. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η Φρίντα Κλάιν έχει αναπτύξει με το Υπουργείο Εσωτερικών μια προνομιακή σχέση προκειμένου να της διασφαλίζονται ωφελήματα και ανταλλάγματα για τις υπηρεσίες που στο παρελθόν είχε προσφέρει.

Το βιβλίο αυτό διαβάζεται ευχάριστα και δεδομένου ότι είναι και το τελευταίο της σειράς  ο αναγνώστης κατακλύζεται με ακόμα μεγαλύτερα κύματα αγωνίας και έντασης. Ωστόσο, κάποια σημεία του βιβλίου σίγουρα μας προβλημάτισαν και θα επιθυμούσαμε μια διαφορετική τροπή . Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο αλλοδαπός χειρώνακτας Γιόζεφ ό οποίος εμφανίζεται να έχει στο τέλος ύποπτες δοσοληψίες με ένοπλους μαφιόζους  του περιθωρίου. Ενδεχομένως τέτοιες αφηγήσεις να αναπαράγουν και να ενισχύουν περαιτέρω αντί να αποδυναμώνουν και να πολεμάνε την προκατάληψη που τροφοδοτείται από τις κοινές – κυρίαρχες – συλλογικές παραστάσεις. 

Το τέλος στη σειρά των με επιμέλεια σκηνοθετημένων ανθρωποκτονιών του Ντιν Ριβ δεν έγινε με κάποιον τρόπο λυτρωτικό για τον αναγνώστη. Σίγουρα επικρατεί το αίσθημα της δικαίωσης, ωστόσο λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Ντιν Ριβ σχεδόν μονοπωλεί την προσοχή των αναγνωστών σε 8 ολόκληρα βιβλία σίγουρα η λύση της ιστορίας φαίνεται λίγο απογοητευτική δεδομένου ότι οι προσδοκίες των αναγνωστών είναι  πλέον υψηλές μετά από την ανάγνωση όλων των προηγούμενων πολυσέλιδων μυθιστορημάτων.  Επιπρόσθετα, η Φρίντα Κλάιν ομοιάζει να μεταμορφώνεται σε μια βουβή σιωπηλή ηθική αυτουργός της δολοφονίας του κατά συρροή δολοφόνου και εν τέλει ταυτίζεται με τον αντικατοπτρισμό του ίδιου του Ντιν Ριβ. Εάν ως αναγνώστες μας δινόταν η εξουσία να αλλάζαμε την ροή της ιστορίας θα επιδιώκαμε με κάθε τρόπο ο Ντιν Ριβ να αφοπλιζόταν και να ολοκληρωνόταν η σύλληψη και η καταδίκη του. Μολονότι η Φρίντα Κλάιν εμφανίζεται να πασχίζει για να κρατήσει στην ζωή τον διώκτη της ωστόσο το ίδιο το στήσιμο της ιστορίας από τους Nicci  French ομοιάζει  με σκηνοθετημένη παγίδα για τον Ντιν Ριβ.

Στις τελευταίες σελίδες υπάρχει μια υπονοούμενη έλξη μεταξύ του Κάρλσον και την Φρίντα Κλάιν που ο αναγνώστης μένει μετέωρος στο αν τελικά θα εκφραστεί ανοιχτά  από τον Κάρλσον ή αν θα παραμείνει ανομολόγητη. Στα θετικά στοιχεία του βιβλίου αυτού είναι ότι δίνεται η ελευθερία στον αναγνώστη να υποθέσει την έκβαση της ιστορίας χωρίς να είναι δέσμια η φαντασία του από την τροπή που έχουν αποφασίσει να δώσουν σε αυτό το υφέρπουν φλερτ οι συγγραφείς του.

Εν κατακλείδι, η όγδοη μέρα είναι το τελευταίο βιβλίο της σειράς με τις μέρες  των Nicci French  και η αναγνωστική εμπειρία είναι αρκετά διεγερτική. Το βιβλίο αυτό για προσωπικούς λόγους έχει μια ξεχωριστή θέση στο μυαλό μου και η ιστορία χαρακτηρίζεται από μια  διεισδυτική ψυχοθεραπευτική προσέγγιση. Το πεδίο της ψυχογεωγραφίας συνδυασμένο με τις διαδρομές της Φρίντα Κλάιν  στο Λονδίνο και τους ποταμούς που το διασχίζουν υπό το πρίσμα  των ανθρωποκτονιών που λαμβάνουν χώρα από τον κατά συρροή δολοφόνο  Ντιν Ριβ συνθέτουν ένα εθιστικό ψυχολογικό αστυνομικό μυθιστόρημα που ο αναγνώστης μαγνητισμένος δεν κουράζεται να το διαβάσει μέχρι τέλους.

Ο Χαλαζίας ως θύμα αναγνωστικής απαγωγής από το Blue Monday των Nicci French

Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να χάσεις τον εαυτό σου. Ανεξιχνίαστες – σε πρώτο πλάνο –  εξαφανίσεις. Αρπαγές ανηλίκων. Εν υπνώσει αιχμάλωτοι ενήλικες συμφιλιωμένοι και αποξενωμένοι ταυτόχρονα με  – άνευ διάγνωσης – εμφανή τα σημάδια του συνδρόμου της Στοκχόλμης. Εμμονές με ορμητήριο την απελπισία  ανασύρονται στην επιφάνεια του υποσυνείδητου , αναμειγνύονται με τις προσδοκίες της αληθινής ζωής και καταγράφονται  σε όνειρα με κοινό μοτίβο την ανάγκη μιας απεγνωσμένης και μη βιωμένης πραγματικότητας. Ιατρικό απόρρητο και εμπιστευτικότητα προσωπικών πληροφοριών κονταροχτυπιούνται με λύσσα με τους θεσμικούς φορείς της πολιτείας σε σχέση με την έρευνα και την απόδοση δικαιοσύνης . Αδέλφια με τηλεπαθητικές ιδιότητες και ψυχοθεραπευτές με εν δυνάμει αντανακλαστικούς «αντιμεταθετικούς» ψυχαναγκασμούς. Κομμάτια μιας πολυκερματισμένης αστυνομικής ιστορίας με πρωταγωνίστρια την Φρίντα Κλάιν που η Κερκόπορτα της Ηθικής χάσκει ορθάνοιχτη και οι αναγνώστες απολαμβάνουν να κρυφοκοιτάζουν και να ταυτίζονται με πράξεις που προσβάλλουν και διασύρουν κάθε ικμάδα επιστημονικής εγκυρότητας στο βωμό του τυπικού κοινωνικού ελέγχου και της προστασίας της κοινωνίας από τον «γεννημένο εγκληματία». Ο επιστημονικός ρατσισμός είναι το όχημα για την ιδεολογική καταστολή κάθε βιβλιόφιλου που είναι αποφασισμένος να υιοθετήσει την άρση κάθε δικαιώματος εν ονόματι της απόδοσης δικαιοσύνης.  Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να χάσεις τον εαυτό σου.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ    ΣΤΟ  ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

      Δευτέρα. Η μέρα που ξύπνησαν τα πιο σκοτεινά ένστικτα…

Μια κοινωνία σοκaρισμένη.

Η φωτογραφία του μικρού Μάθιου στις εφημερίδες φάρος και ελπίδα στην αναζήτηση του.

Η ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν ανήσυχη αντικρίζει στην εικόνα του μικρού παιδιού και έρχονται στο νου της τα παράξενα και νοσηρά όνειρα ενός ασθενούς της. Όνειρα που περιγράφουν και με την παραμικρή λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά του παιδιού που τόσο λαχταρά να αποκτήσει ο ασθενής της. Εικόνες πανομοιότυπες. . .

Απλή σύμπτωση; Παιχνίδια του μυαλού ; Ή υπάρχει έστω και η ελάχιστη πιθανότητα να σχετίζονται οι δύο υποθέσεις; Πως μπορεί η Φρίντα να παραβιάσει το ιατρικό απόρρητο; Πόσο θα βοηθήσουν οι ψυχαναλυτικές γνώσεις της στην εξιχνίαση της υπόθεσης; Και πως εμπλέκεται σε όλα αυτά μια απαγωγή που είχε γίνει είκοσι χρόνια πριν;    

Η Φρίντα θα βρεθεί να πρωτοστατεί στον αγώνα δρόμου για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του απαγωγέα. Μόνο που αυτός ο αγώνας δεν είναι μια κούρσα φυσικής αντοχής. Η Φρίντα πρέπει να κατέβει ως τα πιο σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού ενός ψυχοπαθούς, προκειμένου να βρει τις απαντήσεις για το αν ο Μάθιου είναι ζωντανός και που μπορεί να βρίσκεται.

Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να χάσεις τον εαυτό σου.  

Κριτική

Το Blue Monday αποτελεί το πρώτο βιβλίο της σειράς των Nicci French με πρωταγωνίστρια την ψυχοθεραπεύτρια Φρίντα Κλάιν και τους φίλους της. Ο χώρος που διαδραματίζεται το μυθιστόρημα είναι το Λονδίνο.

Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι σε αυτό το βιβλίο συστήνεται η πρωταγωνίστρια στο αναγνωστικό κοινό και αποτελεί τον πιλότο και για τα επόμενα βιβλία της σειράς που θα ακολουθήσουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι εμφανίζονται κάποιες σοβαρές αστοχίες και ατοπήματα, για τα οποία θα πρέπει ο αναγνώστης να επιδείξει ισχυρή θέληση προκειμένου να τα ξεπεράσει και να τα υπερβεί προκειμένου να συνεχιστεί η ροή της πλοκής του βιβλίου και της σειράς χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις εσωτερικές αντιφάσεις και συγκρούσεις που αναδύονται. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι ο εργοδότης και συνεργάτης της Φρίντα Κλάιν που τυγχάνει να είναι και ο επόπτης της εμφανίζεται στην ιστορία χωρίς επαγγελματική υπόσταση με αδυναμίες που έχουν επίπτωση στην εργασία του και στον αντίκτυπο της δουλειάς του. Η έλλειψη επαγγελματισμού του γίνεται αντιληπτή από το περιβάλλον του, το οποίο προσπαθεί να τον προστατεύσει και να διαφυλάξει το επιστημονικό του γόητρο και κύρος. Από την άλλη μεριά η Φρίντα Κλάιν εμφανίζεται στο βιβλίο και σε ολόκληρη την συγκεκριμένη σειρά ως μια έμπειρη και ταλαντούχα ψυχοθεραπεύτρια με βαθιά επιστημονική κατάρτιση. Παρόλα αυτά εγείρεται το ερώτημα πως είναι δυνατόν η Φρίντα Κλάιν να προβάλλεται ως μια υψηλού prestige ψυχοθεραπεύτρια όταν ο επαγγελματίας που εμπιστεύεται εμφανίζει τόσο σοβαρά θέματα στη διαχείριση επαγγελματικών και προσωπικών υποθέσεων όπως ο επόπτης της.

Η Φρίντα Κλάιν με την ανοχή των δικαστικών αρχών στα πλαίσια της αστυνομικής έρευνας καταφεύγει στην επιστράτευση κάθε μέσου για την εξιχνίαση της υπόθεσης αμφίβολης επιστημονικής εγκυρότητας όσον αφορά την ασφαλή αξιοποίηση των πορισμάτων της και την εξαγωγή συμπερασμάτων πάνω στα οποία μπορεί να θεμελιωθεί μια έρευνα. Τα λογικά άλματα και οι τεχνικές που υιοθετεί μπορεί ενδεχομένως να αποδίδουν αποτέλεσμα και να συνιστούν προϊόντα θαυμασμού από τον μέσο αναγνώστη ωστόσο για την επιστημονική κοινότητα θα αποτελούσαν τους πιο αρματολούς καρπούς χλευασμού που μπορεί ενδεχομένως να επισύρουν σε κάποια άλλη περίπτωση και την αποπομπή της από τον Βρετανικό – και όχι μόνο – Σύλλογο Ψυχοθεραπευτών. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η Φρίντα Κλάιν δεν διασφαλίζει το απόρρητο και την εμπιστευτικότητα των προσωπικών πληροφοριών που της εκμυστηρεύεται κάποιος ωφελούμενος της  – ανεξαρτήτως κινήτρων – και δεδομένου ότι εισβάλλει απρόσκλητη στην προσωπική του ζωή και στο σπίτι του για να αποσπάσει στοιχεία εν αγνοία του θεραπευμένου της προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι σύμφωνα με την Daily Express το συγκεκριμένο ψυχολογικό αστυνομικό μυθιστόρημα βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας αυτών που πραγματικά μας συνταράζουν. Στην πραγματικότητα θα έπρεπε να παραφραστεί η διατύπωση και να αναφέρει ότι: «Αν θέλαμε να μιλήσουμε για ψυχολογικά αστυνομικά μυθιστορήματα που πραγματικά μας ταράζουν, τότε αυτό βρίσκεται σίγουρα στην κορυφή της πυραμίδας.