Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος πρώτο

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ΝΟΤΙΑ ΟΥΓΓΑΡΙΑ, ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΑΛΤΑ ΤΗΣ ΝΟΡΒΗΓΙΑΣ Continue reading Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος πρώτο

Σώμα με σώμα, επίλογος

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ο ευγενικός κύριος με βοήθησε να σηκώσω τις βαλίτσες μου στο μικρό τρόλλεϊ και μιλώντας σε άπταιστα αγγλικά με οδήγησε στο δωμάτιο μου.
“Είστε πολύ τυχερή δεσπονίς που ήρθατε αυτή την περίοδο στο Άλτα. Η περιοχή Φίνμαρκ φιλοξενεί εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο αυτή την εποχή, βλέπετε είναι η περίοδος του μεταμεσονύχτιου ήλιου, δεν νυχτώνει ποτέ δηλαδή. Θα μαγευτείτε αν δεν το έχετε βιώσει ξανά.” Continue reading Σώμα με σώμα, επίλογος

Σώμα με σώμα, μέρος 5ο

Την έπιασα από το λαιμό και την έσυρα μπροστά μου. Το βλέμμα της παρέμενε αγέρωχο, μα άρχισε να πνίγεται.
Είχα τυφλωθεί από έναν ανόσιο θυμό: θυμό προς τον εαυτό μου που νόμιζα ότι μπορούσα πάντα να καλύπτω τις μαλακίες του αδελφού μου, θυμό προς τον κύριο Π. που ένας Θεός ξέρει γιατί φέρθηκε έτσι, θυμό προς εκείνη που μου σακάτεψε την ζωή, θυμό προς την αδελφή της που ήταν στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή. Continue reading Σώμα με σώμα, μέρος 5ο

Σώμα με σώμα, μέρος 4ο

“Να επαναλάβω την ερώτηση;”
Ο τόνος της φωνής της ήταν αυστηρός και σοβαρός. Χρειάστηκα μερικά λεπτά για να καταλάβω τι ακριβώς με είχε ρωτήσει. Η ανάμνηση εκείνης της νύχτας ήταν καλά κρυμμένη στο υποσυνείδητο μου και δεν ήμουν σίγουρος ποιον λόγο είχε και απαιτούσε εξηγήσεις για κάτι τέτοιο. Η Μόϊρα δεν είχε καμία σχέση με το συμβάν. Continue reading Σώμα με σώμα, μέρος 4ο

Σώμα με σώμα, μέρος 3ο

(Συνέχεια από το πρώτο)

Παρατηρούσα τη γραμμή του αυστηρού πηγουνιού του. Το πρόσωπό του είχε εμφανείς γωνίες, ενώ από τα βλέφαρα του προεξείχαν σκούρες βλεφαρίδες.
“Δεν είχα καταλάβει ποτέ ότι τα μάτια σου χρυσίζουν.”
Μου χαμογέλασε πλατιά και μου ένευσε να χωθώ στην αγκαλιά του. Τύλιξε τα χέρια του γύρω από τη γυμνή μέση μου και με κοίταξε έντονα.
“Είμαι χρυσό παιδί για αυτό.” Continue reading Σώμα με σώμα, μέρος 3ο

Σώμα με σώμα, μέρος 2ο

ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ, 11 ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ

Άφησα τη μηχανή μπροστά από το παλιό γραφείο συνοικεσιών και προχώρησα αργά προς την ξεκλειδωμένη πόρτα. Καιρός να γνώριζα πια αυτή τη Μόϊρα και να τελείωνε η αποστολή με τον Αλεξέγιεβιτς. Άθελα μου, βρέθηκα στη δύσκολη επιλογή να αφήσω τον καλύτερο μου φίλο και αιώνιο συνάδελφο μου, και για λόγους κάλυψης, να κάνω την επόμενη δουλειά με μία άγνωστη τύπισσα που τύχαινε να χαίρει εκτίμησης του κύριου Π. Το στανιό μου, μου είχε πάρει και την προαγωγή. Continue reading Σώμα με σώμα, μέρος 2ο

Σώμα με σώμα, μέρος 1ο

Τα χέρια του άγγιξαν την μέση μου και με έσπρωξε πάνω του. Χωρίς να πάρει τα λαδί μάτια του από τα δικά μου, έφερε το δεξί του χέρι κάτω από το πηγούνι μου και με ανάγκασε να σηκωθώ στις μύτες και να πλησιάσω περισσότερο το πρόσωπό του. Τα χείλη μας βρίσκονταν εκατοστά μακριά.
“Κριστόφ, όχι.” Continue reading Σώμα με σώμα, μέρος 1ο