Urban Legend: Παιδιά του Σκότους

Η ώρα κόντευε μεσάνυχτα. Η Ελένη επέστρεφε από τη δουλειά στο μικρό, ισόγειο διαμέρισμα που νοίκιαζε στην Ευαγγελίστρια. Είχε χάσει για ελάχιστο χρόνο το τελευταίο λεωφορείο και έλλειψη χρημάτων για ταξί, είχε αποφασίσει να πάει στο σπίτι της με τα πόδια κάτι που απέφευγε. Φοβόταν το σκοτάδι, και ειδικά η περιοχή που έμενε την τρομοκρατούσε μόλις έπεφτε η Continue reading Urban Legend: Παιδιά του Σκότους

Μια νέα συνήθεια για τα Σάββατα

Και μιας και μπαίνουμε στο ατμοσφαιρικό φθινόπωρο, αποφάσισα να ξεκινήσω μια νέα συνήθεια. Από αυτό το Σάββατο και κάθε Σάββατο μέχρι τις 21 Μαρτίου ( συν κάποιες μπόνους ημερομηνίες) θα ανεβάζω τα μεσάνυχτα την σειρά διηγημάτων μου -κυρίως τρόμου- με τίτλο Urban Legend, συνοδευόμενα από την κατάλληλη spooky μουσική.  Continue reading Μια νέα συνήθεια για τα Σάββατα

Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” επίλογος

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΥΛΗ ΤΟΥ ΠΕΡΜΙΑΚΑΦ, ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΥΡΚΑΓΙΑ

 

“Κάηκε ολοσχερώς. Είναι αδύνατον να πούμε πόσοι βρίσκονταν μέσα. Η φωτιά δεν άφησε τίποτα πίσω.”
“Πως γίνεται να μην πρόσεξε ούτε ένας ότι μια τέτοια έπαυλη, ακριβώς δίπλα από το δάσος, καιγόταν εδώ και μια μέρα;”
“Υπαστυνόμε, δεν θέλετε να κάνετε πολλές ερωτήσεις όταν μπλέκονται δυνάμεις μεγαλύτερες από εμάς. Αφήστε το έτσι.” Continue reading Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” επίλογος

Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος έβδομο

ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ

Όση ώρα τσακωνόμασταν, προσπαθούσα να φροντίσω την πληγή του.
“Κριστόφ, ξέρω ότι δεν με θες δίπλα σου τώρα, αλλά δεν σου μοιάζω. Ποτέ δεν θα άφηνα τον συνεργάτη μου μόνο του. Οι βόμβες είναι έτοιμες. Μέσα σε δέκα λεπτά, πρέπει να σε βγάλω έξω, να σε φτάσω σε ένα ασφαλές σημείο και να γυρίσω μόνη να της ενεργοποιήσω. Για αυτό κάτσε ήσυχα. ” Continue reading Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος έβδομο

Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος έκτο

ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ

Ο Περμιάκαφ στάθηκε μπροστά μου με σάρκα και οστά, και βρήκα τον εαυτό μου να αναρωτιέται τι χρώμα θα είχε το αίμα του όταν του έκοβα τον λαιμό. Θα ήταν μάλλον ένα πηχτό και κολλώδες μαύρο.
“Κρίμα και για την Μόιρα. Η καημένη νόμιζε ότι θα προλάβαινε να τοποθετήσει τις βόμβες. Για δες εδώ..” είπε και έβγαλε από την τσέπη του παντελονιού του ένα κινητό τηλέφωνο. Continue reading Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος έκτο

Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος τέταρτο

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

  “Μόιρα, ένα λεπτό. Ο Χόρχε μου είπε ότι οι βόμβες που άφησε δεν φτάνουν για όλο το σπίτι και ότι πρέπει να είμαστε κάπου στα δέκα μέτρα για να τις ενεργοποιήσουμε. Το μαλακισμένο με δούλεψε κανονικά και–”
Η ταραγμένη φωνή του έκρουξε σαν δυνατή καμπάνα και χωρίς να γυρίσω προς το μέρος του, απάντησα μονότονα. Continue reading Σώμα με σώμα, “Τελευταίος χορός” μέρος τέταρτο

Σώμα με σώμα, επίλογος

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Ο ευγενικός κύριος με βοήθησε να σηκώσω τις βαλίτσες μου στο μικρό τρόλλεϊ και μιλώντας σε άπταιστα αγγλικά με οδήγησε στο δωμάτιο μου.
“Είστε πολύ τυχερή δεσπονίς που ήρθατε αυτή την περίοδο στο Άλτα. Η περιοχή Φίνμαρκ φιλοξενεί εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο αυτή την εποχή, βλέπετε είναι η περίοδος του μεταμεσονύχτιου ήλιου, δεν νυχτώνει ποτέ δηλαδή. Θα μαγευτείτε αν δεν το έχετε βιώσει ξανά.” Continue reading Σώμα με σώμα, επίλογος